شميم حكمت رضوي

اقرب ما يكون العبد من الله عزّوجلّ و هو ساجد و ذلك قوله تبارك و تعالي: و اسجد و اقترب1

نزديك‌ترين حالات عبد به خداوند عزّوجلّ آن زماني است كه در حال سجده باشد؛ سپس فرمود و اين همان فرموه‌ی خداوند است كه مي‌فرمايد سجده بنما و به خداوند قرب و نزديكي پيدا كن.

حضرت ابوالحسن ‌الرضا عليه‌السلام مي‌فرمود:

السخي يأكل من طعام الناس ليأكلوا من طعامه و البخيل لا يأكل من طعام الناس لئلّا يأكلوا من طعامه2

سخاوتمند از طعام مردم مي‌خورد تا مردم از غذاي او بخورند اما انسان بخيل از غذاي مردم نمي‌خورد تا مردم از طعام او نخورند!

حضرت رضا عليه‌السلام فرمود:

المؤمن الذي اذا احسن استبشر، و اذا اساء استغفر

مؤمن كسي است كه چون كارهاي نيك كند شادمان شود و هنگامي كه كار بدي انجام دهد استغفار نمايد

عبدالسلام‌ بن‌ صالح‌ هروي می‌گويد: شنيدم ابوالحسن‌ علي ‌بن ‌موسي ‌الرضا عليه‌السلام مي‌فرمود:

رحم الله عبداً احيي امرنا

خدا رحمت كند كسي كه امر ما را زنده بدارد.

عرض كردم: چگونه امر شما را زنده بدارد؟ فرمود:

يتعلّم علومنا و يعلّمها الناس فانّ الناس لو علموا محاسن كلامنا لاتّبعونا3

علوم ما را فرا بگيرد و آن را به مردم بياموزد؛ زيرا اگر مردم، زيبايي‌هاي سخنان ما را مي‌دانستند هر آينه از ما پيروي مي‌كردند.

فضيلت زيارت ثامن الحجج

پيامبر اكرم صلي الله عليه و آله و سلّم فرمود:

ستدفن بضعة منّي بخراسان ما زارها مكروب الّا نفّس الله كربته و لا مذنب الّا غفر الله له ذنوبه4

به زودي پاره تن من در خراسان دفن خواهد شد؛ هيچ غصّه داري او را زيارت نمي‌كند مگر اينكه خداوند غم و اندوه او را برطرف مي‌سازد و هيچ گناهكاري او را زيارت نمي‌كند مگر اينكه خداوند گناهانش را خواهد آمرزيد.

حضرت جواد عليه‌السلام نيز مي‌فرمايد:

ضمنت لمن زار قبر ابي بطوس عارفاً بحقّه الجنّة علي الله عزّوجلّ5

من براي كسي‌كه قبر پدرم را در طوس زيارت كند در حالي كه عارف به حق او باشد، بهشت را بر خداي عزّوجل ضمانت مي‌كنم.

شيخ صدوق رضوان الله عليه نقل كرده‌اند كه حضرت رضا عليه‌السلام فرمودند:

من زارني علي بعد داري اتيته يوم القيامة في ثلاث مواطن حتّي اخلّصه من اهوالها: اذا تطايرت الكتب يميناً و شمالاً و عند الصراط و عند الميزان6

كسي‌كه مرا با آن دوري جايگاهم زيارت كند، من در روز قيامت در سه جا به سوي او مي‌آيم تا او را از هول‌هاي اين سه موقف رها كرده و نجات بخشم: يكي هنگامي كه نامه‌هاي اعمال از هر سو همچون پرنده در هوا در طيران درآيد تا به دست او برسد، ديگري نزد صراط و سوّم هنگام ميزان.

(برگرفته از كتاب «مهر از ولایت آسمان ایران» اثر آیت الله كریمی جهرمی)

1- عيون اخبار الرضا، ج2، ص7، ح15.

2- عيون اخبار الرضا، ج2، ص12.

3- عيون اخبار الرضا، ج1، ص307.

4- من لا يحضره الفقيه، ج2، ص583، ح3187.

5- من لا يحضره الفقيه، ج2، ص583.

6- خصال صدوق، ص168، باب الثلاثة، ح220.