با عاشوراييان
هماي سعادت
حسين! اي همايون هماي سعادت
حسين! اي شه مُلك صبر و شهامت
فروغي ز نور تو خورشيد رخشان
ز درياي جود تو كوثر، حكايت
تويي نور چشمان زهرا و حيدر
گل احمر بوستان رسالت
به پا از قيام تو شد پرچم دين
نگون گشت اعلام كفر و ضلالت
رهاندي تو اسلام از چنگ اعدا
فزوديش بر عزّت و بر كرامت
جوانمردي و غيرت و همّت تو
ز ناموس دين كرد الحق حمايت
الا اي ولي خداي يگانه
خداوند اقليم مجد و جلالت
فدا كردي اندر ره دين و قرآن
جوانان و ياران به كوي شهادت
گذشتي هم از اكبر و هم ز اصغر
ز عباس،آن درّ بحر شجاعت
ز ياران نامي و صحب گرامي
شهيدان شمشير اهل شقاوت
همه عاشقان وفا و حقيقت
همه رهروان طريق ولايت
همه دشمن ظلم و طغيان و عدوان
همه پيشتازان راه ديانت
شعار همه بود الله اكبر
مرام همه قطع نخل غوايت
بنازم به آن همّت عالي تو
به آن صبر و ايمان و آن استقامت
تو اعلام كردي به آزاد مردان
كه مرگ است با سر بلندي سعادت
به لطف تو دارند چشم شفاعت
عُصاة محبان به روز قيامت
فداي سر انور بيتن تو
كه بر نيزه ميكرد قرآن تلاوت
به قربان آن كودك شير خوارت
كه تير ستم كرد او را سقايت
ايا مالك مُلك حُسن و معالي
ايا معدن جود و فيض و سخاوت
از اين وضع دوران و از شدّت دهر
مرا هست بر درگهت بس شكايت
سخن در جناب تو سربسته گويم
كه ابلغ بود از صراحت كنايت
به «لطفي» ببخشي اگر هر دو عالم
نباشد شگفت اي محيط كرامت
نباشد مرا بيم از نار دوزخ
ببيني به من گر به چشم عنايت
اثر طبع: آيت اللّه العظمي صافي